Onderdompelen in de sleur van alledag

De laatste weken ben ik mij aan het onderdompelen in de sleur van alledag. Ik zie mijzelf over het algemeen als iemand die graag nieuwe ervaringen opdoet. Altijd boordevol ideeën zit en vaak vol verwachting uitkijk naar een nieuw avontuur. Terugkerende activiteiten ervaar ik al snel als saai. Het roept weerstand bij mij op en mijn brein gaat op zoek naar nieuwe ideeën. Dit veroorzaakt echter ook onrust. Alsof dat wat er is, niet goed genoeg is. Is dat daadwerkelijk zo?

Experimenteren en innoveren


Sinds vier jaar werk ik voor mijzelf. Toen ik begon was ik nog zoekende. Wie ben ik als coach? Wat heb ik te bieden? Hoe kom ik aan klanten? Door op weg te gaan en vooral veel uit te proberen, met vallen en opstaan, werd steeds duidelijker wat bij mij paste. Zowel qua klanten als manier van werken. Hoewel het af en toe best onzeker was, genoot ik ook van het experimenteren. Nu zo’n vier jaar verder, loopt mijn praktijk goed. En toen begon opeens voor de zomervakantie iets te knagen….. Is dit nog wel wat ik wil? Mijn brein ging weer op zoek naar nieuwe ideeën. De onrust kwam om een hoekje kijken.

 

Consolideren


Eind van de zomervakantie ben ik weer gestart met werken. Ik merkte dat ik nog heel voldoening haal uit het werk dat ik doe. Vorige week, tijdens een wandeling, schoot steeds het woord ‘consolideren’ door mijn hoofd. Na eerst te hebben geëxperimenteerd en geïnnoveerd, is het nu tijd voor mij om te consolideren. Om dat wat er is opgebouwd te verstevigen en te verduurzamen. Leuk woord trouwens ‘verduurzamen’. Daarin zie ik het woord ‘verduren’. Voor mij betekent dat om soms ook de onrust te ‘verduren’. Juist door het te verduren, kun je bestendigen. Hierdoor kan ook iets rijpen. De waarde van iets inzien. En de vruchten van plukken!

Ik ben daarom een uitdaging met mijzelf aan gegaan. Om mij helemaal onder te dompelen in de sleur van alledag. Om meer van hetzelfde in te bouwen. Op de dag dat ik met het woord ‘consolideren’ door mijn hoofd liep, las ik de volgende tekst:
Als je je leven ritmisch organiseert, geeft dat je vrijheid om de dingen te doen die je graag doet. Ritmisch betekent dat je vaste momenten neemt om te werken, eten, slapen, zorgen en pauzeren (Marli Huijer)‘.

 

Ritme en de kracht van herhaling

 

Alles heeft een ritme. Je ademhaling. Slaap en waak. Inspanning en ontspanning. Ook zie je het terug in de natuur. De herfst die weer in in aantocht is. In plaats van weerstand, omarm ik nu juist de herhaling. Ik merk dat het mij rust, focus, verdieping en een gevoel van dankbaarheid geeft.

Wie weet komt er weer een moment van vernieuwing of een nieuw avontuur? Geen idee. Ik hoef het ook niet te weten. Mijzelf kennende dient er vast wel weer een nieuw idee of avontuur aan. Echter daar waar ik nu ben is precies waar ik nu moet zijn. Kom maar door met de sleur van alledag. Ik geniet er meer van dan ik had verwacht.

Ik het kader van herhaling. Zondag 13 oktober bied ik weer een Nature Walk aan. Een stiltewandeling waarbij je zowel in een groep als alleen, op pad gaat.

Ik wens je een buitengewone saaie week toe ;-).

Brenda Boele