Balans opmaken

We naderen het einde van het jaar. Ondanks de drukte van de feestdagen, merk ik ook dat het een tijd van verstilling is. Niet alleen het einde van een kalenderjaar, maar ook een natuurlijk moment om even stil te staan. De balans op te maken. Wat heeft het jaar gebracht? Wat laat ik los? Wat neem ik mee?

In 2015 heb ik het besluit genomen om voor mijzelf te beginnen als zelfstandig coach. Ik verlangde ernaar om vanuit vrijheid en autonomie te werken. Maar ja, wat ging ik precies doen? Op deze vraag kon ik geen antwoord geven. Het leek alsof ik het ergens net niet kon pakken. Na veel denkwerk besloot ik om professionals en teams binnen het sociaal domein te gaan coachen. Dit deed ik eerder ook in loondienst. Het lag voor de hand om hier mee verder te gaan.

 

Onderweg gaan

Ik ging onderweg. Ontmoette nieuwe mensen. Had mooie en inspirerende gesprekken. Alleen nog geen klanten. Er knaagde iets. Hetgeen ik wilde doen leek ik niet echt vanuit mijzelf te komen. Vanuit wie ik ben. Ik besloot om mij eerste idee los te laten. Het dan maar niet te weten. Ik ervoer vervolgens leegte. Dit was niet altijd prettig om te ervaren. Had ik wel de juiste beslissing genomen? Zou ik klanten krijgen? Allerlei gedachten passeerden de revue. Toch voelde ik vertrouwen. Ik ben op de goede weg. Waar het toe leidt? Geen idee.

Eind vorig jaar vielen een aantal puzzelstukjes op zijn plek. Het werd mij helder dat ik hooggevoeligheid als eigenschap heb. Dat wist ik al wel, maar nu kwam het echt binnen. En ik kon het nu ook omarmen. Daardoor ben ik mijn leven gaan inrichten op een manier die bij mij past. Vanuit wie ik ben en daarin zichtbaar te worden. Niet vanuit wie ik denk te zou moeten zijn. Het mooie was dat ik dit ook invloed leek te hebben op LEV. Klanten begonnen zich aan te melden. Al gauw begon ik de coachsessies in het bos te geven. Hier had ik niet van te voren over nagedacht. Het ontstond gewoon. Ik werd gevraagd om te assisteren bij een opleiding voor outdoorcoaches. Ook (her)ontdekte ik mijn liefde voor de natuur en fotograferen. Allemaal niet bedacht van te voren. Het ontvouwde zich gaande weg. Met iedere stap die ik nam.

 

Hart

LEV stond voor LEVEN, EIGEN REGIE & VERTROUWEN. Het zijn woorden waar ik mij nog steeds in kan vinden. LEV betekent echter ook HART (in het Hebreeuws). Na mijn idee├źn, gedachten en overtuigen te hebben kunnen loslaten, ontstond leegte….. Na die leegte voelde ik mijn hart. Mijn hart…. Het klopte. Het zat daar al die tijd al. Ik hoefde alleen maar te luisteren. En de eerste stap te zetten….

 

Wensen

Wat zijn mijn wensen voor 2017 ten aanzien van LEV? Ik zou graag mijn praktijk verder willen uitbouwen. Naast individuele coaching ook met groepen in de natuur op pad gaan. Fotograferen. Misschien coaching en fotografie combineren? Mijn opleiding tot hooggevoeligheidsdeskundige afronden. Mij verder bekwamen in systemisch werken. Online coaching ontwikkelen gericht op mensen met hooggevoeligheid als eigenschap. Schrijven. Een reis maken…..

Bovenal voel ik de wens om mensen (jong en oud) uit te nodigen om meer de natuur in te gaan. Even uit te pluggen. Door de natuur in te gaan weer in contact te komen met je eigen natuur. Wie je van nature bent. Van de gebaande paden te stappen en je eigen weg te volgen. Met het hart als innerlijk kompas.

We gaan het zien. Ik laat de wensen ook weer los en zie wel wat er op mijn pad komt.

Ik wens iedereen een mooie jaarwisseling en een liefdevol en inspirerend nieuw jaar!!
Hartegroet,
Brenda Boele