Rust en verstilling

Stilte….. Een oorverdovende stilte. Het is 3 december 2020 terwijl ik in mijn camperbusje zit, met trouwe viervoeter Saar naast mij op de bank, is de wereld om mij heen omhult in grijze mist. Het einde van de dag nadert. Duisternis valt in. Met gloeiende wangen van een heerlijke wandeling in
het bos, warm ik mij op. In de camper voelt het knus. Een lichtje brandt.

Hartje Drenthe

Vandaag heb ik tijd in het bos doorgebracht. Ik bevond mij in hartje Drenthe. Omgeven door bos. Alleen. In het begin van de wandeling voelde ik mij wat ontheemd. Geen sterveling te zien. Ik merkte dat ik alert was. Af en toe keek ik achterom. Waar was ik bang voor? Gewoon gedachten. Die komen en gaan. Adem. De frisse boslucht adem ik in. Mijn longen vullen zich. Alles wat mij niet dient op dit moment, laat ik bij iedere uitademing
moeiteloos los. Het ontroert mij om hier te zijn. Ik voel een diepe verbinding met het bos en alles wat daarin leeft. Het heet mij welkom. Ik ben veilig. Thuis.

Ruimte creëren

Ik ben een paar nachtjes van huis. Gewoon even de boel de boel laten. Uitpluggen uit de waan van de dag. De laatste tijd merkte ik dat mijn adem soms stokte. Ik voelde druk op mijn borst. Altijd maar aan staan. Behoeften van mijn omgeving opmerkend. De neiging hebben hierin te voorzien en ondertussen zelf de behoefte te voelen naar ruimte, rust en verstilling. Er is overigens niemand die expliciet een appel op mij doet. Dat doe ik vooral zelf. Herkenbaar? En weet je wat het mooie is? Ruimte creëer je ook zelf. Wellicht denk je dat het juiste moment er niet voor is. Dat is het nooit toch? Als je zelf die ruimte niet pakt, wordt die ruimte vanzelf gevuld. Met zogenaamde verplichtingen. Je hebt echter een keuze. Het vraagt om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen jij behoefte aan hebt. Zonder toestemming of goedkeuring van anderen. Gewoon, eerlijk zijn naar jezelf. En ernaar handelen.

Zonder plan

Gisteren heb ik mijn lieve gezin uitgezwaaid. Toen ik de straat uitreed en de grote weg op draaide, maakte mij hart een sprongetje. Samen met Saar op pad. Met de camper. Mijn neus achterna. Zonder plan. Leven.

Ritme van de natuur

Die behoefte aan rust en verstilling is eigenlijk niet zo verwonderlijk. Je kan niet het hele jaar in de vijfde versnelling zitten. De natuur zie je ook tot rust komen. Dat wat niet meer dient, wordt afscheid van genomen. De energie is meer naar binnen gekeerd. De donkerste dagen van het jaar naderen. Omhult in duisternis, brandt een klein schijnsel. Daar heerst er stilte en rust. In het midden van die stilte kun je het leven als een autonome
stroom ervaren. We hoeven het niet altijd te weten en erop in te grijpen. Deze tijd vraagt om gewoon even te zijn.

Contrast

De maand december wordt echter vaak als een drukke maand ervaren. Ik zie een groot contrast tussen de waan van alle dag; volle winkelstraten met shoppende mensen, zich druk maken over cadeaus, overige kerstinkopen en kerstmenu’s. En ondertussen het trage ritme van de natuur. Zo traag dat het bijna tot stilstand lijkt te komen. Waar we allemaal mee verbonden zijn. Alleen soms dan al niet vaak te druk om het te voelen.

Sta ook even stil als je wilt. Adem een paar keer in en uit. Luister naar de stilte. Wat heeft het jou te zeggen? En welke keuze maak jij?

Heilige Nachten

Wist je trouwens dat de mensen vroeger geloofden dat in de periode tussen Kerstmis en Driekoningen, de sluier tussen hemel en aarde heel dun was. In deze periode zou je tekenen uit de geestelijke wereld kunnen ontvangen. Middels je dromen.

Net zoals de natuur tot stilstand kwam, legden de mensen ook het werk neer. In die periode leefden zij bewust met hun dromen. In de dromen konden inzichten verkregen worden over het volgende jaar. Elke nacht, het zijn er twaalf, staat voor een maand. Dus de tekenen die je ontvangt tijdens de eerste nacht, staat voor de maand januari. En zo verder.

Als je hier meer over wilt weten, dan kun je bijvoorbeeld het boekje ‘De 12 heilige nachten’ van Olaf Asteson lezen. Sowieso kun je, als experiment, een dromenboekje naast je bed leggen. Verwacht niets en sta open voor alles. Geef je over aan de magie van de nacht.

Ik wens je mooie laatste weken van het jaar 2020 toe. Met ruimte voor verstilling en bezinning. En een fijn samenzijn met dierbaren.

Licht en donker 

In het midden van de duisternis, word ik stil.

Ik zak in de leegte en rust.

Licht en donker. Het is er allebei. Een samenspel.

Ik hoef niet te strijden. Alleen maar er bij zijn.

In en om mij heen. 

Brenda Boele

Door de natuur in te gaan, kom je weer in contact met je eigen natuur.